alpas

it was night time, and i was in a deep sleep,
when a beaming light struck my closed eyes
and a rumbling noise came after,
with the smoke filling the air.

and in a count of three,
as if there was a magician saying
abracadabra!
you vanished.

Nakita ko si Kamatayan.
Nakatayo siya sa pintuan, sa labas ng kwarto mo.
"'Wag ka nang tumuloy. Parang awa mo na," pakiusap ko sa kanya.
"Hindi maaari 'yon. Oras na," walang emosyon niyang sabi.
"Kahit konting panahon pa... Kahit konting panahon pa para makasama ko siya..." 

At nagsimula nang kumawala ang mga luhang kanina ko pa pinipigilan lumabas.
Ngunit buo na ang desisyon nya.
Huli na ang lahat.

"Kailangan ko nang pumasok. Kailangan na niyang sumama sakin," sabay ikot nya sa hawakan ng pintuan. Hanggang sa nawala na ng tuluyan sa paningin ko ang pigurang lubusan kong kinatatakutan.

'Wag mo siyang kunin sa akin...



August 3, 2017 1:37 AM
Habang nakatingin ako sa kawalan, dumating na ang mensaheng kinakatakutan ko. Ayokong buksan. Pero kailangan.

"Tapos na tayo. Bumalik na siya sakin. Salamat sa lahat, paalam na rin."

Gaya ng inaasahan, kinuha ka na nga ni Kamatayan sa akin.
Bumalik na siya sayo.
Bumalik ka na sa kanya.
Masaya na ulit kayo.
Masaya ka na.


August 3, 2017 1:38 AM
At namatay naman ako.
Pinatay ako ni Kamatayan.
Kinuha niya sakin ang buhay ko.