by Unknown
Kapag sobrang lungkot natin tapos may mga taong pilit tayong pinapasaya, minsan kulang padin yung effort nila eh, di padin sapat para sumaya ulit tayo. Para umokay na yung pakiramdam natin. Para gumaan na yung mabigat na bitbitin ng puso. Bakit nangyayari 'tong ganto? Parang ang unfair doon sa mga nagpipilit tayong pasayahin diba?
Mayroon kasi talagang mga pagkakataon na, naghihintay tayo ng isang tao na papawi lahat ng lungkot na 'yon. At dahil sa paghihintay na 'yon, nababaliwala na natin yung efforts ng iba para sumaya na tayo ulit. Pero ang best feeling ever, ay 'yung mapasaya tayo ng taong hinihintay natin na gagawa nito. 'Yung sya mismo ang gumawa ng paraan dahil nakikita ka nyang nahihirapan na. Sa mga ganitong pagkakataon, parang makakalimutan mo na ding naging malungkot ka eh, dahil napapatungan na ng saya na dinulot ng taong hinintay mo, at dumating naman.
Ang sarap talaga sa pakiramdam nung nag-expect ka, nagdemand ka, at nag-assume ka, tapos nangyari din naman sa huli. Parang dream come true ba.
