alpas

Kumuha na ako ng lapis at papel, umupo na sa silya sa harap ng lamesa

Sabay tingala sa kisame na tila naghihintay ng grasya

At kasabay nito ang pagtik-tak ng orasan na nakasabit sa may pintuan

Na nagmimistulang panira sa nakakabinging katahimikan sa aking paligid at isipan

Sampung minuto na pala ang nagdaan

Simula ng umupo ako rito at nang sa kisame'y nakipagtitigan

Sabi ko nga pala'y gagawa ako ng tula

Pero kasi, ikaw lang ang laman nitong isip na patuloy na inaalala

Hindi tuloy ako makapagsimula.

Ayan tuloy, ikaw na ang naging paksa nitong aking tula

Ngunit ayos lang naman, diba?

Tutal sabi naman ng aming guro, gumawa kami ng kahit na anong tula

Hindi kailangan na may bilang pa o tugma

Basta kahit ano raw, kung saan kami masaya

Kaya tamang tama lang pala na ikaw ang ginawa kong paksa

Kasi sayo naman ako masaya. Hindi na iyon kaduda-duda.

Oo, tama. Sayo nga ako'y sumasaya.


Kumuha na ako ng lapis at marami pang papel, umupo sa silya sa harap ng lamesa

Nagsimula na ulit magsulat kung gaano ako kasaya.

Hindi na kasi kasya sa isang papel lang eh. Kaya kumuha na ako ng marami.