alpas

Mahal alam kong hindi ka makina, na handang makinig sa lahat ng kwento ko.
Na handang unawain ako sa mga panahong nagiging wirdo ako.
Na handang kausapin ako hanggang umaga o kaya'y hanggang sa pagtulog ko.
At hindi ka makina, dahil napapagod ka rin. May katapusan rin. Nagsasawa ka rin. Nawawalan ka rin ng oras. Ng panahon. Ng sasabihin. Ng pasensya. Ng pang-unawa. Kasi hindi ka isang makina.
Hindi ka laging nandyan para sa akin.
Pero hindi ka rin ba para sa akin?

Pwede bang para sa akin ka nalang...
Kasi ako, gusto kong maging para sayo.
Handa akong maging iyo.
Sa ano mang aspeto,
Sayong sayo ako.
Hinihintay ko lang ang pagtanggap mo.
Pero ewan ko ba...
Mahal napapagod ka na ba?
Ngunit hindi pa tayo nag-uumpisa?
Wala pa tayo sa umpisa.
Sinusubukan ko pa lang simulan ng mag-isa
Umaayaw ka na ba?
Napapagod ka na?
Wag muna oh.

Pero tandaan mo nalang 'to,
Na sa oras na mapagod ka na
At sa oras na pagsawaan o tamarin ka na sa kung ano mang mayroon tayo,
Tandaan mo 'to;
Na hinding hindi ako magsasawa.
Hinding hindi ako mawawalan ng panahon.
Hinding hindi ako mapapagod.
At patuloy akong maghihintay na dumating ang araw na ako na ang makakapagpawi ng iyong pagod,
Na ako na ang magiging permanente sa buhay mo at hindi ako mawawala sa tabi mo sa habang panahon.
At na ako na ang walang kasawa-sawang magsasabi sayo ng 'mahal kita'.
Kahit mula umaga hanggang gabi,
Handa akong sabihin sayo na mahal kita.
Gusto kong ipadama sayo na mahal kita.

Kaya mahal, sa pagkakataong mapagod ka na tandaan mo sanang hindi ako magpapaapekto don at hindi ko alam ang salitang "nakakapagod na" at "gusto kong sumuko na".
Kasi tuwing nakikita ko ang iyong mga mata, wala akong ibang naiisip kundi "karapat-dapat ka" at "hihintayin kita hanggang sa maging handa ka na".